شورای امنیت سازمان ملل متحد قطع‌نامۀ پیشنهادی فرانسه دربارۀ مبارزه با گروه دولت اسلامی (داعش) را تصویب کرد.
این قطع‌نامه دیروز (جمعه)، یک هفته پس از حمله‌های خونین پاریس فرانسه، به تصویب رسید. در این حمله‌ها که دست‌کم هفت نقطۀ پاریس هدف قرار گرفت، بیش از 130 تن کشته و 350 تن دیگر زخمی شدند.
این قطع‌نامه که از تمامی کشورهایی که توانایی لازم برای مبارزه را دارند، خواسته که علیه گروه داعش وارد مبارزه شده و برای پیش‌گیری از حمله‌های این گروه بیشتر تلاش کنند.
قطع‌نامه هم‌چنان گروه داعش را «تهدیدی بی‌سابقه» علیه صلح و امنیت جهانی عنوان کرده است.
در همین حال، شماری از آگاهان امور سیاسی تصویب این قطع‌نامه را به سود کشورهایی می‌دانند که عملاً با گروه‌های تروریستی درگیرند. به باور آن‌ها، این کشورها باید از این فرصت استفادۀ بهینه کنند.
محمد ناطقی، آگاه امور سیاسی در این باره به سلام‌وطندار می‌گوید که صدور چنین قطع‌نامه‌یی، کاری ارزنده برای تأمین امنیت در جهان است؛ اما این سازمان تاکنون برخورد یک‌سانی با گروه‌های تروریستی نداشته و در قطع‌نامۀ اخیر نیز با این گروه‌ها به گونۀ گزینشی برخورد کرده است.
آقای ناطقی می‌گوید که شورای امنیت ملل متحد باید تروریسم را به عنوان بسته یا جریانی تعریف کند که تمامی گروه‌های تروریستی را در بر بگیرد و از جانب دیگر، با جریان‌های فکری این گروه‌ها برخورد جدی کند تا پدیدۀ تروریسم جهانی به گونۀ بنیادین از میان برداشته شود.
ناطقی صدور این قطع‌نامه را به مثابۀ یک «اجماع جهانی» در برابر گروه داعش دانسته و می‌گوید که در پی این قطع‌نامه، ضربات کوبنده‌یی به داعش وارد شده و در آیندۀ نزدیک این گروه را نابود خواهد کرد.
اما عتیق‌الله امرخیل، آگاه امور نظامی این قطع‌نامۀ شورای امنیت را سیاسی دانسته و می‌گوید که شورای امنیت نقش سمبولیک دارد و صدور این قطع‌نامه به هیچ‌وجه نمی‌تواند مانع گروه‌های تروریستی شود؛ زیرا گروه‌های تروریستی از سوی کشورهای قدرتمندی پشتیبانی می‌شوند.
به باور آقای امرخیل، تاکنون دیدگاه واحدی در برابر گروه‌های تروریستی شکل نگرفته است و بسیار از کشورها از گروه‌های تروریستی برای منافع‌شان استفاده می‌کنند.
امرخیل می‌گوید، کشورهایی که از گروه‌های تروریستی هراس دارند، مبارزه در برابر آن‌ها را آغاز کرده اند؛ اما این گروه‌ها وسیلۀ بازی کشورهای قدرتمندند و فعلاً نابودی آن‌ها ناممکن است.
این آگاه نظامی هم‌چنان علت حمله‌های خونین هفتۀ پیش پاریس را دوری این کشور از ناتو می‌داند و می‌افزاید که شماری از کشورها در این رویدادها دست دارند.
