سکس حقیقی در دنیای مجازی

تقریباً همۀ کاربران فیسبوک در افغانستان یک یا چند دوست فیسبوکی دارند که نه نام‌شان حقیقی‌ست و نه نشان‌شان نشانه‌یی از ظاهر و باطن‌شان را افشا می‌کند. دیگر همه پذیرفته‌اند که بیشتر دختران افغانی در فیسبوک نام مستعار دارند و عکس گل و بلبل را در قاب «پروفایل»‌ می‌گذارند. دلایلش هم که برای همه روشن است: سنت، محافظه‌کاری و هراس اجتماعی.

اما در این میان گروهی از مردان جوان پرتلاش و پیگیر، در کنار فیسبوک اصلی‌شان، چندین فیسبوک جعلی برای خود ساخته‌اند؛ با نام زنانه و عکس دشت و دریا. چرا؟ چون می‌خواهند بدانند در عالم زنان چه می‌گذرد؛ دختران به چه فکر می‌کنند و از چه حرف می‌زنند. شاید هم از این‌ها بیشتر: می‌خواهند با استفاده از نام زنانه، با دختران جوان طرح رفاقت بیاندازند و با آن‌ها به اصطلاح «چت سکسی» داشته باشند.

من با چند از کاربرانی که خود تجربۀ سکس چت را داشته‌اند گفت‌وگو کرده‌ام. نام‌هایی که در ادامه می‌آید، مستعارند.

قاسم یک فیسبوک حقیقی دارد و چند فیسبوک جعلی. با استفاده از یکی از شناسه‌های جعلی‌اش ماه‌ها از یک مقام نظامی و چند جوان رشید کریدیت موبایل می‌گرفته و در عوض، چند جملۀ تحریک‌آمیز ـ البته از نوع جنسی‌اش ـ تقدیم‌شان می‌کرده است. می‌گوید، گاهی که طاقت‌اش طاق می‌شده، از سیاست ناز و عشوه و سپس قهر و آشتی بهره می‌برده و طرف را به عذرخواهی و زیر پا کردن عزت نفس وادار می‌ساخته است.

احمد که قبلاً در یکی از تلویزیون‌های خصوصی گزارشگر بوده، می‌گوید، معتاد «سکس چت» بوده اما خیلی وقت است که از آن دست کشیده است. احمد نیز با نام زنانه و از طریق فیسبوک، طعمه پهن می‌کرده و با نشر شعرهای سطحی عاشقانه و گلایه از نامردی مردان و توصیف صفات زنان، اعتماد دختران را به دست می‌آورده است. وی با ابراز تأسف از رفتارهایی که داشته، می‌گوید، بیاد ندارد شبی را بدون سکس چت و سپس خودارضایی به خواب رفته باشد.

دلیلی ترویج چنین رفتاری از زبان خود این جوانان این است که در افغانستان محدودیت‌ها و قیدوبندهای فراوانی برای استفادۀ مشروع از توان جنسی و فروکاستن شدت شهوت و ارضای لیبیدوی جنسی وجود دارد و این انسداد به چیزی به نام فقر جنسی در جامعه و به ویژه در میان جوانان مجرد دامن زده است.  

سهیلا بارانی نام مستعار یک بانوی آموزگار در فضای مجازی است. سهیلا می‌گوید برخی از زنان به دلیل عکس گل و بلبل‌اش در فیسبوک، درخواست دوستی‌اش را رد می‌کنند؛ چون گمان می‌برند که این نام و نشان جعلی‌ست و کاربرش نیز یک مرد است. اما نام مستعار سبب نمی‌شود که عده‌یی به وی عکس‌های پورن استاران را ‌نفرستند و در پیام‌خانه پیام‌های جنسی ننویسند و دست آخر اگر به آن‌ها بهایی ندهد، با فحش و ناسزا با وی وداع نکنند. سهیلا قصد دارد که نامی مردانه برای فیسبوک‌اش انتخاب کند که یک بار و برای همیشه از شر مردان مزاحم خلاص شود.

یکی دیگر از کاربران می‌گوید، در صفحۀ اصلی فیسبوک‌اش دوستان بسیار کمی داشته و هر چه پخش و نشر می‌کرده، هیچ کس بهایی نمی‌داده و شمار لایک‌های پست‌هایش به ده هم نمی‌رسیده. اما پس از آن‌که یک صفحۀ جعلی با نام زنانه ساخته، لایک‌هایش زیاد شده و همه در زیر بدترین و سخیف‌ترین پست‌هایش یادداشت می‌گذارند و تکیه کلام‌شان هم این است: قلم‌ات رسا باد بانو.

این جوان که خبرنگار نیز هست، می‌گوید، به دلیل فقر جنسی، حتی همکارانش پیام می‌فرستند و از او درخواست رابطۀ جنسی می‌کنند.

اسماعیل احمدی، روانشناس و استاد دانشگاه می‌گوید که فقر جنسی، سخت‌گیری خانواده‌ها در امر ازدواج و نبود راه‌های دفع شهوت سبب شده تا بازار سکس چت و بازاریابی جنسی در شبکه‌های اجتماعی گرم شود. به باور آقای احمدی، عقدۀ جنسی باعث شده که بسیاری از جوانان مجرد به خواری و سرکوب عزت نفس تن دهند و از حیثیت اجتماعی‌شان چشم‌پوشی کنند.  

فیسبوک ساده و جذاب است و شاید به همین دلیل در افغانستان کاربران زیادی دارد. روزانه صدها هزار شهروند وقت‌شان را صرف این شبکه می‌کنند. پس نمی‌توان رفتارهای نابهنجاری چون مزاحمت‌های فیسبوکی و سکس چت را که روزبه‌روز در حال افزایش‌اند، نادیده گرفت.