سهل‌انگاری دولت ثمرۀ یک عمر خون‌دل‌ خوردنم را پرپر کرد

عبدالمتین، کوچکترین عضو خانواده فقط دو ماه می‌شد که به صف نیروهای امنیتی پیوسته بود. تازه ازدواج کرده بود و به خاطر فراهم‌کردن امکانات ابتدایی برای خانواده‌اش به دهقانی، شغل پدری‌اش پشت پا زد.

همسرش می‌گوید، صبح روزی که قرار بود به خانه برای تعطیلات عید برگردد با او به تماس شده و گفته بود که غذای دلخواهش را بپزد، اما ساعتی بعد خبر کشته‌شدنش رسید و هرگز مجال دیدن خانواده‌اش را پیدا نکرد.

مادر عبدالمتین می‌گوید که با خون‌دل فرزند کلان کرد، اما سهل‌انگاری دولت سبب شد تا به یک چشم‌به‌هم‌زدن ثمرۀ یک عمر خون‌دل خوردنش پرپر شود.

این جوان 22 ساله، یکی از 32 سرباز کاروان آموزش‌دیده‌های آکادمی پولیس میدان‌وردک بود که حدود سه هفته پیش در منطقۀ قلعۀ حیدرخان هدف حملۀ دو مهاجم انتحاری قرار گرفت. در این حمله 32 تن کشته شدند و بیش از 58 تن دیگر زخم برداشتند.

عبدالمتین باشندۀ ولسوالی شکردرۀ کابل بوده و شغل پدری‌اش کشاورزی‌ست.

شیرآغا، برادر بزرگ عبدالمتین می‌گوید که مشکلات اقتصادی برادرش را وادار کرد تا با نیروهای امنیتی بپیوندند. او می‌گوید، بارها با پادرمیانی دوستانش تلاش کردند تا مانعش شوند، اما هر بار تلاش‌های‌شان به بن‌بست رسید.

شیرآغا می‌گوید، دولت دستش با مخالفان یکی است، در غیر این صورت امکان نداشت در نزدیکی پایتخت کاروان سربازان آن هم بی هیچ محافظی، هدف حمله قرار گیرد.

دو فرزند دیگر این خانواده نیز پیش از عبدالمتین حین انجام وظیفه برای دفاع از کشور جان باخته اند.

حکومت پس از رویداد کاروان آکادمی پولیس میدان‌وردک طبق روال معمول، هیأتی را برای بررسی آن گماشت. با این که جزییات گزارش این هیأت رسانه‌یی نشد، اما پس از ارایۀ آن به رییس جمهور وظایف 10 تن از مسؤولان امنیتی و محلی به تعلیق درآمد.

مسؤولیت حمله بر این سربازان را طالبان بر عهده گرفتند و شماری به این باورند که اگر طالبان در ساختار امنیتی کشور جاسوس نمی‌داشتند، امکان وقوع چنین رویدادی هرگز وجود نمی‌داشت.‌