موسسۀ غیردولتی نابینایان سمون که در لغمان فعالیت می‌کند، در منطقۀ پجکیو از مربوطات مرکز لغمان با ایجاد دیوار 300 متری، 1000 جریب زمین را از خطر سیلاب نجات داده است.
باشندگان محل می‌گویند، با ایجاد این دیوار حالا آن‌ها می‌توانند بدون هراس از خطر سیلاب زمین‌های خود را زیر کشت ببرند تا در فصل آینده حاصل خوبی بگیرند.
اورنگ یکی از بزرگان قومی این منطقه می‌گوید، ساخت این دیوار علاوه بر اینکه 1000 جریب زمین را از خطر سیلاب نجات داده است، امنیت زندگی مردم منطقه را نیز تأمین کرده است.
آب دریای علیشنگ در زمستان‌ها معمولاً کم است؛ اما افزایش آب این دریا در ماه حوت شروع شده و در ماه سرطان به شدت افزایش می‌یابد و گه گاهی با باران‌های بهاری نیز این دریا از آب لبریز می‌شود.
دهقانان این منطقه با امیدواری زیاد شروع به کشت وکار کرده و خوشحال اند که دوباره فرصت آباد کردن زمین‌های خود را به دست آورده‌اند.
حسن خان و خان آقا دو تن از دهقانان این منطقه از اینکه می‌توانند از زمین‌های بایر خود استفاده کنند، خوشحال‌اند. آن‌ها می‌افزایند، پس از ساخت این دیوار حالا دیگر محصولات بهاری و تابستانی آن‌ها از خطر سیلاب نجات یافته و آن‌ها می‌توانند با اطمنیان خاطر از زمین‌های خود استفاده کنند.
مردم محل می‌گویند، با ساخت این دیوار توسط موسسۀ نابینایان سمون، برای صدها نفر زمینۀ کار نیز فراهم شده است.
در زمین‌های منطقۀ پجکیوی مرکز لغمان، علاوه بر جواری، گندم و جو، انواع سبزی‌ها نیز کاشته می‌شود.
براساس اطلاعات موسسۀ نابینایان سمون، هزینه‌یی ساخت این دیوار که نزدیک به 15 میلیون افغانی می‌شود از سوی سازمان جهانی غذا پرداخت شده است.
آمنه ندا، مسؤول ولایتی این موسسه می‌گوید، تطبیق این پروژه سه ماه زمان برد که برای بسیاری‌ها زمینۀ کار را فراهم کرده بود. به گفتۀ بانو ندا بلندی این دیوار سه متر است که در برخی نواحی این ارتفاع بیشتر از سه متر است.
او می‌افزاید، با ساخت این دیوار دست‌کم 8 روستا در منطقۀ پجکیو از خطر سیلاب نجات یافته است.
بر اساس معلومات مسؤولان موسسۀ نابینایان سمون، این موسسه در 16 سال گذشته علاوه بر ساخت دیوار، در بخش‌های دیگر نیز فعالیت کرده است که یکی از آن‌ها آموزش بانوان نیازمند بوده است.
به گفتۀ آن‌ها بانوانی که از سوی این موسسه در بخش‌های مختلف آموزش دیده‌اند، حالا وارد بازار کار شده‌اند.
باشندگان لغمان از تطبیق این گونه پروژه‌ها خوشحال‌اند. آن‌ها از موسسه‌ها و نهادهای دولتی می‌خواهند که پروژه‌های دیگری را دربخش‌های زراعت و مالداری نیز تطبیق کنند که علاو بر خود کفایی محلی، ساکنان دیگر ولایت‌ها نیز از فراورده‌های زراعتی این ولایت بهره ببرند.
