اوج حماقت شماری زمانیست که هیچ ظرفیتی ندارند اما میخواهند به بالاترین جای ممکن برسند. در این صورت متوسل به هر کاری میشوند تا ظرفیتی پوشالی برای خود دستوپا کنند؛ اما اگر در این مسیر موفق نشدند، تنها کاری که از دستشان برمیآید، سد گذاشتن سر راه حریف است.
روایت هواداران تیم ملی فوتبال ایران و حرکتشان در مقابل محل اقامت تیم فوتبال پرتگال، دقیقاً نشاندهندۀ عطشیست برای به دستآوردن پیروزییی که یقیناً حقشان نیست.
بر بنیاد تصاویر و ویدیوهایی که شب گذشته نشر شد، عدهیی از هواداران تیم ملی فوتبال ایران با دهل و دف در نزدیکی محل اقامت بازیکنان تیم ملی پرتگال رفتند و تا توانستند سروصدا ایجاد کردند تا بتوانند با ناآرامکردن خواب بازیکنان این تیم، فردای آن شب به پیروزی برسند. اما واکنش آرام رونالدو، ستارۀ پرتگالی ثابت کرد که بازیکنان پرتگال به بُردشان یقین دارند و برندۀ این میداناند.
بسیاری از کاربران ایرانی شبکههای اجتماعی نیز این کار هواداران تیم ملی ایران در روسیه را نکوهش کردهاند و گفتهاند که این حرکت برای کشورشان، نتیجهیی جز آبروریزی نخواهد داشت.
این سروصدهای حاشیهیی برای تضعیف حریف، در واقع اعتراف به ضعف است. این کارها از سوی هواداران تیم ملی ایران در حالی انجام شد که همین هواداران در شبکههای اجتماعی و مخصوصاً توییتر از بُرد در مقابل مراکش شوکه شده بودند؛ زیرا انتظار نداشتند مراکش را ببرند و بدون این که گولی بزنند، نزدیک به یک هفته در صدر جدول گروه مرگ قرار گیرند.
پس از این که بازیکن مراکشی، گول به خودی زد، بسیاری از کاربران ایرانی فضای مجازی در صفحه انستاگرام این بازیکن از او تشکر کردند. در حالی که در بازی قبلی جام جهانی، زمانی که گول لیونل مسی، فوق ستارۀ آرژانتین سبب شد تا تیم ملی ایران از مسابقات حذف شود، هوادارن تیم ملی ایران، در شبکههای اجتماعی فحشهای آبداری نثار این ستارۀ دنیای فوتبال کردند.
نحوۀ بازی هم چندان چنگی به دل تماشاچی نمیزد. به گفتۀ کارشناسان فوتبال، بازی تیم ملی ایران در مقابل تیم ملی اسپانیا نیز کاملاً دفاعی بود و بیننده حس میکرد، شاهد بازی یک تیم با 22 نفر است.
هواداران ایرانی در حالی این حرکت را از خود به نمایش گذاشتند که هواداران تیم فوتبال جاپان و سنگال پس از بازی تیمهایشان، ورزشگاه را تمیز کردند. این عملکرد هواداران هر دو تیم با استقبال گستردهیی روبهرو شد.
