نبود ظرفیت کافی در دانشگاههای دولتی، نگرانی از عدم بهرهمندی از کیفیت و امکانات درسی و فراهمشدن امکان ادامۀ تحصیل برای کسانی که سالها از درس و تحصیل دورمانده بودند، سبب شده تا بازار دانشگاههای خصوصی در کشور گرم شود.
حالا دیگر تقریباً همۀ فارغان مکاتب در افغانستان میتوانند از نعمت ادامۀ تحصیل برخوردار شوند. در پهلوی دانشگاههای دولتی، دهها موسسۀ تحصیلات عالی در سراسر کشور فعال اند و بسیاری از داوطلبان ورود به دانشگاههای دولتی، پس از ناکامی در آزمون سراسری، به دانشگاههای خصوصی رجوع میکنند.
فرهاد، دانشجویی که در آزمون سراسری سال ۱۳۹۴بینتیجه مانده و در حال خواندن رشتۀ اقتصاد موسسه تحصیلات عالی غرجستان است، میگوید که موسسۀ تحصیلات عالی خصوصی، یگانه گزینۀ ادامۀ تحصیل برای کسانی مثل اوست. او بر این باور است که دولت در عوض مسدودکردن فعالیت این دانشگاهها، باید در بالابردن کیفیت آموزشیشان تلاش کند.
ضیاءالدین دانشجوی دانشگاه کاتب میگوید که اکنون دانشگاههای خصوصی به خوبی میتوانند با دانشگاههای دولتی رقابت کنند. اکثر این دانشگاهها از لحاظ سطح و کیفیت آموزشی در جایگاه خوبی قرار دارند. ضیاءالدین حضور استادان مجرب با درجههای بلند علمی در این دانشگاهها را مصداقی برای گفتههایش میداند.
اما ویدا سلامتشاه، دانشجوی سال چهارم دانشکدۀ طب دانشگاه کاتب میگوید، دانشگاه دولتی نسبت به دانشگاه خصوصی از لحاظ سطح کیفیت آموزش در جایگاه بهتری قرار دارد.
اما به نظر میرسد چیزی که در دانشگاههای خصوصی وجود ندارد تنوع و گوناگونی رشتههای دانشگاهی است. همچنین اکثر این دانشگاهها دارای مکان و فضای دانشگاهی نیستند. برخی از دانشجویان از هزینۀ بالای ثبت نام نیز شاکی اند.
معشوقالله، دانشجوی سال دوم دانشکدۀ اقتصاد دانشگاه کابل میگوید که برخی از دانشگاههای خصوصی صرفاً تجارت میکنند و با تبلیغات گستردهیی که در رسانهها به راه انداخته اند، برای خود نامونشان کسب میکنند. او میافزاید که اکثر این دانشگاهها باید از سوی مقامات وزارت تحصیلات عالی مسدود گردند.
خانم سلامتشاه میگوید که در سمستر اول مبلغ 39 هزار افغانی فیس پرداخته اما با شروع صنف دوم، این مبلغ به 43 هزار افغانی رسیده است.
این در حالیست که وزارت تحصیلات عالی افغانستان اعلام کرده بود که هزینۀ ثبت نام در دانشگاههای خصوصی غیر قانونی و خلاف اصول مقررات تحصیلات عالی است.
