شماری از خبرنگاران میگویند، با این که نهادهای حامی خبرنگاران در واپسین سالها از لحاظ کمی رشد چشمگیری داشتند اما از لحاظ کیفی به گونۀ بنیادی برای خبرنگاران کاری نکردهاند. آنان این نهادها را تنها مایۀ سرگردانی فعالان رسانهیی و « نمایشی» میخوانند.
این خبرنگاران در گفتوگویی با سلام وطندار میگویند، آنان از کارکرد نهادهای مدافع رسانهیی راضی نیستند، چون بیشتر این نهاد با استفاده از نام خبرنگاران تنها « پروژه» میگیرند و خبرنگار آسیب دیده را به حال خوداش رها میکنند.
اما صدیقالله توحیدی، رییس دیدهبان رسانههای آزاد افغانستان میگوید که 15 نهاد رسانهیی زیر یک چتر بنام « فدراسیون خبرنگاران» فعالیت میکنند و از سه سال به اینسو این فدراسیون کارهای بنیادی را برای دفاع از حقوق خبرنگاران انجام داده اند که نتایج خوبی نیز در پی داشته است. به گفتۀ آقای توحدی، تدوین مقررۀ مصؤونیت شغلی، طرزالعمل ایجاد رسانههای همگانی و ایجاد کمیتههای هماهنگی در سراسر کشور از جمله کارهای مهمیست که آنان انجام داده اند.
رییس دیدهبان رسانههای آزاد افغانستان با اشاره به شکایت خبرنگاران می گوید که توقع خبرنگاران بالاتر از توان نهادهای مدافعست.
رحیمالله سمندر، رییس انجمن ژورنالیستان آزاد افغانستان، افزایش خشونتها در برابر خبرنگاران را از دلایلی عدم رسیدهگی شان به پروندههای خبرنگاران میدانند.
در کنار افزایش خشونت در برابر خبرنگاران، نهادهای مدافع نیز رشد کمی داشته است، نهاد حمایت کننده رسانههای آزاد افغانستان «نی»، مرکز خبرنگاران افغانستان، اتحادیۀ ژورنالیستان، بازار رسانههای آزاد، شورای عالی ژورنالیستان، کابل پرس کلب، کمیتۀ مصؤونیت خبرنگاران، کمیتۀ دفاع از ژورنالیستان، انجمن آسیای جنوبی «سفما»، کمیتۀ وکلای مدافع خبرنگاران و شبكۀ حمايت از خبرنگاران و فعالان مدنى در معرض خطر، فدراسیون ژورنالیستان، صدای خبرنگار زنافغان و انجمن آزاد ژورنالیستان از جمله نهادهایی اند که در واپسین سالها ایجاد شدند.
