یک پژوهش تازه در بریتانیا نشان میدهد که چگونگی قدمزدن زنان، برای زیبا و جذاب جلوهدادن بدن آنان بسیار مهم است.
در این پژوهش،37 زن با طیف وسیعی از انواع بدن که با پوشیدن جین و تیشرت بهسرعت در حال حرکت بر روی تردمیل بودند، مورد آزمایش قرار گرفتند و نشانگرهای انعکاسی روی مچ پا، زانوها، باسن، شانهها، آرنجها، مچ دست، وسط پیشانی، بر روی استخوانها و ناف آنان گذاشته شده بود.
پس از آن در فیلمهای ثبتشده از این جریان، تمام ویژگیها بهجز نقاط نور از بین برده شد و موارد مطالعاتی در قالب کلیپهای 10 ثانیهیی توسط 14 زن و 11 مرد از 1 (فاقد جذابیت) تا 7 (بسیار جذاب) درجهبندی شدند.
سپس، از 50 داوطلب دیگر خواسته شد که همان زنان را در عکسها یا فیلمها رتبهبندی کنند.
نتایج این آزمون نشان داد که زنان با شاخص تودۀ بدنی 19 تا 23 ساله، و زنان با کمر باریک جذابیت بیشتری داشتند و جذابترین زنان آنانی تشخیص داده شدند که هنگام راهرفتن باسنشان را حرکت و چرخش داده و گامهای کوچکی بردارند.
هنگامیکه شرکتکنندگان نمیتوانستند جز حرکت بدن زنان، خود آنان را ببینند، تمایل داشتند از روی حرکات، زنان جذابی را پیدا کنند. با این حال، بین جذابیت و قدمزدن با گامهای کوچک و جنباندن باسن، همبستگی قوییی وجود دارد.
داکتر اد موریسون، روانشناس تکاملی دانشگاه پورتسموث، نخستین کسی است که حرکت بدن زنان را برای اندازهگیریهای معمول جذابیت بدنی، از جمله شاخص تودۀ بدنی و کمر در مقایسه با باسن، مطالعه کرده است. او میگوید: «تصور غالب این است که ترکیبی از دور کمر، گردن، باسن و اندام باریک در جذابیت زنان مهم است، اما این امر برمیگردد به اینکه یک زن چطور حرکت میکند. پژوهشهای پیشین در زمینۀ جذابیت بدن، بیشتر متکی به عکسهاست، در حالیکه در زندگی واقعی ما معمولاً به حرکات بیشتر توجه میکنیم. حرکت در رفتارهای تحریکپذیری مانند رقص نیز بسیار مهم است.»
آقای موریسون میگوید: «من مطمئن نیستم که چرا یک سبک پیادهروی خاص در نظر گرفتهشده جذاب است، اما راهرفتن میتواند سرنخهای مهمی را برای تناسب اندام و سن زنان، و تمام چیزهای مهم در مورد باروری ارائه دهد.» به هر حال: «جالب است اینکه مردم میتوانند بهطور فعالانه حرکت خود را برای جذب یا تعویض متقاضیان تغییر دهند.»
به باور داکتر موریسون، حرکت تصور ما را قادر میسازد تا «جنبش» را از شکل بدن جدا و اهمیت نسبی این دو را مقایسه کند.
استفاده از چنین دانشی در واقع مشابه علم روانشناسی تکاملی است که در آن، استفاده از رژ لب قرمز یا خط چشم، یا تماشای کانالهای مسخره، بر جوانان و سلامت تأثیرگذار است.
ترجمه از منابع بیرونی
مترجم: مریم مهتر
