سازمان عفو بینالملل در گزارش تازهاش اعلام کرده است که در حال حاضر 1.2 میلیون شهروند افغانستان به دلیل جنگ و ناامنی از مناطقشان بیجا شده اند. برپایۀ این گزارش آمار بیجاشدهگان داخلی نسبت به سال ۲۰۱۳ که ۵۰۰ هزار تن بود، دو برابر افزایش یافته است.
پژوهشگران سازمان عفو بینالملل وضعیت بیجاشدهگان داخلی را در ولایتهای کابل، هرات و بلخ به بررسی گرفته و با صد خانواده در این ولایتها گفتوگو کرده اند. یافتههای پژوهشگران این سازمان نشان میدهد که وضعیت آوارهگان داخلی نسبت به سال پیش بدتر شده است.
چامپا پاتیل، رییس بخش آسیایی سازمان عفو بینالملل امروز (سهشنبه) در نشستی در کابل با ابراز نگرانی از کمتوجهی جهان به افغانستان میگوید، عدم توجه جدی به زندهگی بیجاشدهها وضعیت زندهگی آنان را رقتبارتر کرده است. به گفتۀ رییس بخش آسیایی این سازمان، با وجود وعدههای حکومت، بیجاشدهگان هنوز هم با کمبود مسکن، غذا، آب و فرصتهای آموزشی روبهرو هستند.
خانم پاتیل میافزاید، با وجودی که راهبرد بیجاشدهگان داخلی بهگونۀ جامع از سوی دولت افغانستان در سال ۲۰۱۴ طرح و تصویب شد، اما به دلیل فساد و نبود ظرفیت در ادارههای دولتی این راهبرد از سوی حکومت تاحال تطبیق نشده است. او میگوید که دولت افغانستان در حال حاضر بودجهیی برای عملیسازی این راهبرد ندارد.
به باور رییس بخش آسیایی عفو بینالملل، اگر حکومت افغانستان به مشکلات بیجاشدهگان توجه جدی نکند، این مشکل به یک بحران تبدیل خواهد شد.
اولف بولم ویس، یک پژوهشگر این سازمان که با بیجاشدهگان از نزدیک دیدار و گفتوگو کرده، میگوید، نبود مسکن و غذا مشکلات عمدۀ بیجاشدهگان است و شماری از این بیجاشدهگان گفته اند که بهخاطر غذا زندان را نسبت به وضعیت کنونیشان ترجیح میدهند.
محمدحسین، بیجاشدهیی از بدخشان که به نمایندهگی از بیجاشدهگان در این نشست شرکت کرده بود، میگوید، مشکلاتشان با گذشت هر روز بیشتر میشود. به گفتۀ او، کمبود سرپناه و غذا و نبود فرصتهای آموزشی برای کودکان و بانوان از مشکلات عمدۀ آنان است.





