بر بنیاد تحقیقی که از سوی مؤسسۀ اجتماعی و فرهنگی «تساوی» صورت گرفته است، 66 درصد بانوان خبرنگار در ولایتهای کابل و بلخ با تبعیض جنسیتی روبهرو هستند.
در این تحقیق با 165 خبرنگار بانو مصاحبه شده است که 50 تن از آنان در بلخ و 100 تن دیگرشان در کابل بوده اند. همچنان در این تحقیق با 15 تن از مسؤولان رسانهها به گونۀ رودررو نیز گفتوگو شده است.
شماری از خبرنگاران زن تبیعض جنسیتی در جامعۀ سنتی افغانستان را از جمله مشکلات عمدۀ فراراهشان میدانند. به گفتۀ آنان این عامل همواره سبب گردیده تا روحیۀ بانوانی که در رسانهها کار میکنند تضعیف شود. آنان میگویند که تبعیض جنسیتی در میان خانوادهها سبب گردیده تا از خارج شدن دخترانشان از خانه جلوگیری کنند و در عوض هیچ مانعی برای کارکردن پسران در رسانهها وجود ندارد.
معصومه محمدی، رییس این مؤسسه در کنفرانس «دادخواهی برای بانوان خبرنگار» حین ارایۀ این تحقیق گفت که این تحقیق در مدت شش ماه صورت گرفته است و شامل بررسی دستمزد، سفرهای داخلی و خارجی، بیمۀ صحی و میزان خشونت در برابر بانوان خبرنگار بوده است.
در این تحقیق با بانوان خبرنگاری مصاحبه شده که 20 تا 40 سال سن داشته و از صنف دوازدهم تا کارشناسی ارشد درجۀ تحصیلشان بوده است.
بر بنیاد یافتههای این تحقیق 19 درصد بانوان خبرنگار در کابل و بلخ بدون دستمزد و 61 درصد دیگر با دستمزد کم وظیفه اجرا میکنند. همچنان 40 درصد از این بانوان عدم دسترسی به اطلاعات را یکی از موانع اساسی در پیشبرد برنامههای کاری میدانند.
همچنان در این تحقیق آمده است که میزان خشونت علیه خبرنگاران زن در کابل بیشتر از ولایت بلخ است. گفته میشود در کابل این خشونتها از سوی مقامهای حکومتی و مسؤولان امنیتی و سپس از سوی مردم بر بانوان خبرنگار تحمیل میشود، اما در بلخ خشونت علیه خبرنگاران بانو از سوی مردم و خانوادههای آنان صورت میگیرد.
بر بنیاد تحقیقی که از سوی این نهاد صورت گرفته 46 درصد بانوان اشتراککننده در رسانههای تصویری، 27 درصد در رسانههای شنیداری و 13 درصد هم در رسانههای نوشتاری در ولایتهای کابل و بلخ مصروف کار هستند.
مجیب خلوتگر، رییس نهاد حمایتکننده از رسانههای آزاد افغانستان (نی) در گفتوگویی با سلاموطندار از کاهش حضور بانوان در رسانهها نسبت به دو سال گذشته خبر داد.
به گفتۀ آقای خلوتگر دو سال پیش، بیش از 2700 خبرنگار زن در تمام کشور مشغول کار در رسانهها بودند؛ اما این رقم در سال جاری 2400 خبرنگار کاهش یافته است.
آقای خلوتگر دلیل عمدۀ کاهش خبرنگاران زن در کشور را ناامنی و عدم توجه سران حکومت به خبرنگاران عنوان کرد.
با این حال فوزیه کوفی، عضو مجلس نمایندهگان که در این نشست اشتراک کرده بود کارکرد خبرنگاران را در دهۀ گذشته قابل ستایش خواند. او گفت که رسانهها به مراتب تأثیر بیشتری نسبت به بسیاری از نهادهای دولتی بر جوامع و حکومت داشته اند.
عدم دسترسی خبرنگاران به معلومات، تهدید و استفادۀ الفاظ رکیک علیه خبرنگاران از سوی مقامهای حکومتی، امنیتی و مردم از جمله مشکلاتی هستند که همواره خبرنگاران با آنها مواجه بوده اند.
