بانو قمر، همسر یکی از مسافران ربودهشده که در سومین خیمۀ تحصن در غرب کابل حضور داشت، از حکومت میخواهد تا برای رهایی همسرش از چنگ ربایندهگان، به گونۀ جدی اقدام کند و میافزاید که اگر حکومت به خواستههای آنها جواب ندهد، زندهگی دیگر معنایی برایش نخواهد داشت و خودش را آتش میزند.
نعمتالله، پسر یکی از مسافران میگوید که اگر حکومت به دادشان نرسد، خودش و خانوادهاش را جلو درِ ریاست جمهوری به آتش میکشد.
شماری از اعضای خانوادههای مسافران ربودهشده که در این خیمه حضور داشتند، دولت را به بیپروایی در پیوند به رهایی مسافرانشان متهم کردند.
سومین خیمۀ تحصن در حالی در کابل برپا میشود که تا کنون خبری از 31 مسافر ربودهشده در دست نیست. این خیمه از سوی شماری دیگر از باشندهگان کابل برای رهایی مسافران ربودهشده در غرب کابل برپا شده است و تحصنکنندهها در این خیمه خواستار رهایی هرچه زودتر آنها شدند.
تحصنکنندهها میگویند که با گذشت نزدیک به دو ماه از ربودهشدن 31 مسافر، تا کنون از سرنوشت آنان خبری در دست نیست.
محمدشکیب شفایی، یکی از این تحصنکنندهها با انتقاد از خاموشی مسؤولان، گفت که حکومت تا کنون در این باره به گونۀ جدی کاری انجام نداده است. او میگوید که به این دلیل تحصن کرده تا چشمان «کور» و گوشهای «کر» حکومت باز شوند.
آقای شفایی افزود، تا زمانی که مسافران ربودهشده رها نشوند، آنان به تحصنشان ادامه میدهند.
تحصنکنندهها با صدور بیانیهیی از نمایندهگان مجلس خواستند تا در این باره تصمیم بگیرند.
ضیا ساحل، یکی دیگر از تحصنکنندهها گفت که سازمانهای حقوق بشری و جهانی نباید در این مورد خاموش باشند و فقط این حرکت غیرانسانی را نظاره کنند.
تحصنکنندههای این خیمه، به طور نمادین نواری را به منظور برداشتن تعصب و تبعیض قطع کردند.
رهایی نمادین بالونها
در همینحال، فعالان مدنی در نهمین روز تحصنشان در نزدیکی کاخ ریاست جمهوری در پارک زرنگار، حدود 1000 بالون را با برگهیی که بر آن عدد 31 نوشته شده بود، به گونۀ نمادین برای رهایی 31 مسافر به هوا رها کردند.
عبدالباری سلام، عضو جامعۀ مدنی هدف از این کارشان را دادخواهی برای رهایی مسافران ربودهشده عنوان کرد.
در همینحال عبدالرؤوف انعامی، دبیر مجلس نمایندهگان که در پارک زرنگار به دیدار خانوادههای ربودهشدهها آمده بود، دربارۀ رهایی 31 مسافر به رسانهها گفت: «آنان به ما اطمینان دادند که در ده روز دیگر این موضوع پایان مییابد و مسافران به آغوش خانوادههایشان باز میگردند».
اما عبدالرؤوف ابراهیمی در دیداری از خیمۀ تحصن گفت که حکومت به وعدههایش برای رهایی این مسافران عمل نکرده است.
این مسافران در چهارم حوت/اسفند هنگامی که از قندهار به سوی کابل میآمدند، از ولسوالی شاهجوی ولایت زابل توسط افراد مسلح نقابپوش ربوده شدند.
