باشندهگان حومۀ بند امیر نخستین پارک ملی افغانستان به دلیل نداشتن آگاهی از چگونگی نگهداری این ساحات، همواره پوشش گیاهی و علفزارهای آن را تخریب میکنند.
علیحسین و سیدامین ابراهیمی دو باشندۀ محل میگویند که این بوتهها را برای گرمکردن خانههایشان در زمستان گردآوری میکنند.
از سوی دیگر امسال شماری از باشندهگان حومۀ پارک ملی بند امیر، چشمانداز وسیعی از اطراف این پارک را با تراکتور شُخم زده و به زمینهای للمی تبدیل کردهاند.
تخریب پوشش گیاهی اطراف این پارک سبب نگرانی فعالان زیستمحیطی در بامیان شده است.
آنان تخریب این ساحات را زنگ خطر جدی برای نابودی حیات وحش و پوشش گیاهی این ساحۀ حفاظتشده عنوان میکنند.
کریم فروغ، کارشناسان زیستمحیطی میگوید که گردآوری بیرویۀ گیاهان و علفزارهای اطراف پارک ملی بند امیر، امکان دارد در آیندۀ نزدیک سبب تغییر در مناظر طبیعی و حتی شکل بند آب شود.
آقای فروغ یکی از علتهای کاهش نسل حیوانات و پرندهگان را در افغانستان، نابودی جنگلات و علفچرها در ساحات حفاظتشدۀ طبیعی عنوان میکند.
پارک ملی بند امیر و ساحۀ حفاظتشدۀ آن حدود ۶۲ هزار هکتار زمین را احتوا کرده است و در حال حاضر گذشته از تخریب پوشش گیاهی اطراف این پارک شکار ماهی، حیوانات وحشی و پرندهگان کمیاب نیز در این ساحه صورت میگیرد.
ابراهم ابرار، مسئول نهاد آمریکایی تحفظ حیات وحش در حوزۀ مرکزی افغانستان میگوید، با آنکه کارمندان پارک و ادارۀ ولسوالی برای جلوگیری از تخریب پوشش گیاهی در این بخش تلاش میکنند، اما با آن هم مردم این ساحات را تخریب میکنند.
فعالان زیستمحیطی در بامیان میگویند که هر چند نهادهای زیادی برای جلوگیری از تخریب ساحات سبز، شکار حیوانات و از بینبردن علفچرها در این ولایت کار میکنند، اما هنوز هم مشکلاتی در این زمینه وجود دارد.
با این همه ابراهیم دادفر، رئیس حفاظت از محیطزیست بامیان از مردم میخواهد که پوشش گیاهی حومۀ بند امیر را تخریب نکنند تا سیلابها به درون این بند سرازیر نشود.
پارک ملی بند امیر به دلیل داشتن منظرۀ منحصر به فرد طبیعی سالانه گواه حضور دهها هزار گردشگر داخلی است.
