تا یک دهۀ گذشته شاید هیچ زنی در کشور جرأت به رانندهگی در محضر عام نمیکرد، اما اکنون مسؤولان در ریاست ترافیک از افزایش شمار زنانی که علاقهمند به رانندهگی اند، خبر میدهند.
سیدمحبوب سادات، مدیر عمومی ترافیک کابل میگوید، از آغاز امسال تا کنون بیش از ۳۵۰ زن پس از گذراندن دورههای آموزش رانندهگی، جواز رانندهگی گرفتهاند.
به گفتۀ آقای سادات، صنفهای آموزش رانندهگی در هر دوره سه هفته برای بانوان به گونۀ رایگان برگزار میشود.
با این حال زنان راننده میگویند که دسترسی هر فرد چه زن چه مرد به رانندهگی نیاز است، اما زنان باید تحمل شنیدن متلک و حرفهای رکیک شماری از مردان را داشته باشند و بعداً به جاده بیایند.
لیمه امیری، یکی از این زنان میگوید، «اگر رانندهگی را بلد نباشیم مجبور هستیم در صورت به میانآمدن مشکلی منتظر مرد خانواده باشیم و در بیشتر این موارد تا رسیدن مرد خانواده شاید اتفاق غیرقابل جبرانی رخ دهد.»
سروین سلطانی نیز میگوید، همین که موترش را از خانه بیرون میکند با هزار حرف رکیک و بیربط شماری از مردان روبهرو میشود.
سمیرا حمیدی، فعال حقوق زن دربارۀ رانندهگی زنان در افغانستان میگوید، شمار کمی از زنان برای رانندهگی در جامعۀ سنتی افغانستان دل به دریا میزنند، اما همین شمار هم میتوانند امیدی برای رشد فرهنگ همپذیری در جامعه باشند.
به باور حمیدی، هنوز حقوق زنان از سوی مردان نادیده گرفته میشود و مردسالاری همچنان مشکلات زیادی را برای بانوان راننده تراشیده است.
