بیش از 4 دهه جنگ در کشور دسترسی شهروندان را به بسیاری از نیازهای اولیهشان محدود کرده است. در این میان اما کودکان بیشتر از دیگران آسیب پذیر بودهاند.
کودکان افغانستان از لحاظ دسترسی به خدمات صحی، موادغذایی و منابع آموزشی شامل محرومترین کودکان دنیااند؛ اما اکنون شماری از انتشارات در کابل تصمیم گرفتهاند تا به بخشی از نیازهای کودکان به منبعهای آموزشی پاسخ گویند.
سهراب عمر، مدیر مسئول یکی از انتشارات در کابل از 8 سال به اینسو در کنار کتابهای دیگر، کتابهای مربوط به کودکان را نیز منتشر میکند.
عمر میگوید، کمبود منابع درسی برای کودکان خلای بزرگی در بخش آموزش ایجاد کرده است و انتشارات آنان در تلاش است تا حدودی این خلا را پر کند.
به گفتۀ او، آنان بیش از 50 جلد کتاب را با همکاری نهادی از کشور ترکیه برای کودکان منتشر کردهاند. به گفتۀ عمر، استقبال کودکان و خانوادهها از نشر این کتابها چشمگیر بوده است.
عمر میافزاید که آنان به تازگی 15 جلد کتاب داستان کودکانه را به نشر رساندهاند و به زودی مجموعۀ داستانهای ملا نصرالدین را نیز نشر خواهند کرد.
محمدرازق دانشور، آموزگار یکی از مکتبهای خصوصی و ترتیبدهندۀ اصول صنفی میگوید، منابع و وسایل آموزشی و تفریحی برای کودکان در کشور بسیار محدود است و بیشتر منابعی موجود کاپی از منابع کشورهای دیگر است که در بیشتر موردها با فرهنگ افغانستان همخوانی ندارند.
به گفتۀ دانشور، برای پرکردن این خلا، نهادها و انتشارات خصوصی و دولتی میتوانند با اختصاص دادن مقداری بودجه، کارهای قابل توجهی در این عرصه انجام دهند.
خواستیم دیدگاه وزارتهای اطلاعات و فرهنگ و معارف را نیز در این باره داشته باشیم؛ اما با تلاشهای پیهم موفق به این کار نشدیم.
با اینکه وزارتهای اطلاعات و فرهنگ و معارف چندین بار وعده دادهاند که در حوزۀ کتاب کودکان کارهایی انجام خواهند داد؛ اما تا کنون اقدام عملی و چشمگیری از این دو وزارت مشاهده نشده است.
