شماری از باشندگان ولسوالی کران و منجان بدخشان که به دلیل ناامنیها به ولسوالی پریان پنجشیر آواره شدهاند، روایتهای تلخی از عملکرد طالبان دارند.
سید اعظم که باشندۀ روستای اُشتی ولسوالی کران و منجان است، میگوید که مدتی زندانی طالبان بوده و دیروز توانسته است با 4 بانو از روستای خود به ولسوالی پریان فرار کند.
به گفتۀ سید اعظم، طالبان که در جمعشان تاجکستانیها، چیچنیها، ازبیکها و بدخشانیها نیز حضور دارند، از هیچ گونه ظلمی بر مردم دریغ نمیکنند.
او میافزاید، در زمانی که اسیر طالبان بودم، بارها لتوکوب شدم و اعضای طالبان کارد بر گردنم میگذاشتند تا اعتراف کنم که سلاح دارم.
آوارگان بدخشانی مدعیاند که طالبان میخواهند با بیرون کردن مردم از اطراف کوتل انجمن، به ولایت پنجشیر راه یابند و این ولایت و دیگر ولایتهای هممرز با کران و منجان را ناامن سازند.
شماری از باشندگانِ روستای انجمنِ ولسوالی کران و منجان میگویند، 4 ماه در محاصرۀ طالبان بودند و در برابر آنان مقاومت میکردند، اما گروه طالبان در تبانی با دو فرمانده محلی به نامهای فرمانده ملک و امام مقاومت آنان را درهم شکستند و 11 تن از جوانان روستاهای انجمن و اُشتی را کشته و 16 تن دیگر را زخمی کردند.
عبدالملک و محمدموسی، دو تن از این آوارگان میگویند، افراد طالبان تمام داروندار، مواشی و وسایل خانههایشان را به تاراج بردهاند.
در همین زمینه:
به گفتۀ آنان، طالبان هر وقت که خواستند بدون اجازه وارد خانههای مردم میشوند و از هیچ ظلمی فروگذار نمیکنند.
آنان مدعیاند، در چهار ماهی که در محاصرۀ افراد طالبان بودند، حکومت محلی بدخشان هیچ گونه توجه و کمکی به آنان نکرده است و بر اساس اطلاعاتشان از منابع محلی، جنگ این ولسوالی را جنگ قومی جلوه داده است.
با این حال، نیکمحمد نظری، سخنگوی والی بدخشان با رد این ادعاها میگوید که به دلیل حضور طالبان در ولسوالی یمگانِ این ولایت و بستهبودن راه به دلیل برف باریهای سنگین، آنان نتوانستهاند به مشکلات امنیتی کران ومنجان رسیدگی کنند.
بیجاشدگان بدخشان در ولسوالی پریان ولایت پنجشیر میگویند که در شرایط بد معیشتی قرار دارند و در کنار گرسنگی و تشنگی، موجودیت خزندگان سمی در ساحه نیز جان آنان را تهدید میکند.
