شبکۀ هماهنگی زنان، حرکتی را زیر نام کارزار ملی محو بیسوادی در کابل راهاندازی کرده است. این کارزار جهت کاهش و در نتیجه محو بیسوادی در میان زنان به راه افتاده و از تمامی زنان فعال میخواهد که به صورت داوطلبانه به آن بهپیوندند.
بانو شهلا امیری، از فعالان حقوق زن میگوید که آموختن سواد جز حقوق اساسی زنان است و آمار بالای زنان بیسواد در کشور، فاجعهیی است که باید به عنوان یک معضل حاد، در کانون توجه حکومت افغانستان، جامعۀ مدنی و جامعۀ جهانی قرار گیرد.
زهرا جعفری نمایندهٔ معینیت مبارزه با بیسوادی نیز با اشاره به طرح شبکۀ هماهنگی زنان برای محو بیسوادی، میگوید که کارزار ملی مبارزه با بیسوادی، به صورت شبکهیی به پیش خواهد رفت. یعنی کافی است که از هر خانواده تنها یک نفر باسواد شود؛ تمامی اعضای خانواده میتوانند از شیوۀ آموزش این فرد سود جسته و از نعمت سواد بهرهمند شوند.
گفتنی است که این شبکه قصد دارد تا کارزار سوادآموزی را به تمامی روستاها و ولایتهای دوردست کشور گسترش دهد. شبکۀ هماهنگی زنان میگوید که اگر این طرح به طور کامل عملی شود، تا سال آیندۀ شمسی شمار زنان باسواد در کشور به دو برابر افزایش خواهد یافت.
یکی از شاخصهای توسعهٔ سازمان ملل متحد، میزان دانشآموختهگان و سطح سوادآموزی در کشورها است. برپایۀ این شاخص، سطح توسعۀ اجتماعی در هر جامعه متناسب با میزان سوادآموزی در آن جامعه، کاهش یا افزایش خواهد یافت.
